Τετάρτη, 26 Δεκεμβρίου 2012

14 Ο Charlie Parker Στο Ξενοδοχείο Ιδιοφυϊα: 030. Τριάντα χρόνια επιτυχίες

Download
Όλοι οι κύκλοι στη ζωή κλείνουν κάποια στιγμή. Το μεγάλο στοίχημα είναι να κλείνουν όταν πρέπει, όταν δηλαδή αισθανόμαστε πλήρεις ή όταν πλησιάζει απειλητικά η ρουτίνα. Σε κάθε περίπτωση το ταξίδι έχει μεγαλύτερη αξία από τον προορισμό... και αυτό το ραδιοφωνικό ταξίδι μπορεί να ήταν δύσκολο άλλα άξιζε τον κόπο.

Το "Ξενοδοχείο Ιδιοφυϊα" σας αποχαιρετά λοιπόν με μια εκπομπή όπου, παρέα με τον Charlie, πραγματοποιούμε μια αναδρομή σε εκείνες τις εκπομπές που άλλαξαν για πάντα τον ρού της ραδιοφωνικής ιστορίας!

Καλό κουράγιο σε όλους.

Στην αποψινή τελευταία εκπομπή του ξενοδοχείου μας έκαναν συντροφιά:
- O Donald Byrd στο Say You're Mine
- O Coleman Hawkins παρέα με τον Kenny Burrell στο Soul Blues
- H Big Mama Thornton παρέα με το συγκρότημα του Muddy Waters στο Bumble Bee Blues
- Οι Soul Children στο Who Is She To You?
- O Willie Bobo στο La Descarga Del Bobo
- O Rosendo Martinez και η μπάντα του στο Me Voy Pa' La Costa
- O John Patton στο The Silver Meter
- O Grant Green στην καλύτερη εκτέλεση του Sometimes I Feel Like A Motherless Child
- Οι Ghetto Reality στο James Brown
- O Archie Shepp στο Mama Too Tight
- O John Lee Hooker στο It Serves You Right To Suffer
- O Yusef Lateef στο Morning

14 σχολίασαν:

Ανώνυμος είπε...

goodbye Daddy-O...

daddy-o είπε...

Αντίο και σ'εσένα ανώνυμε και ευχαριστώ για την ακρόαση...

vas είπε...

ΑΙΣΧΟΣ! ΝΤΡΟΠΗ! κλεινουν την εκμπομπη του ΝΤΑΝΤΥ!!
δηλωνω αποτροπιασμο και αγανακτηση!

καλω ολους τους ΝΤΑΝΤΑιστες στη ιδρυτικη συνελευση μεθαυριο 31/12/12 οπου θα εκδοθει και ιδρυτικη διακυρηξη του Κ.Α.Λ.Α.Α.Α.ΝΤΑ !(κινημα αγανακτησης και λαικης αντιστασης απεναντι στην αποχωρηση του ΝΤΑΝΤΥ)

vas είπε...

περαν της πλακας αγαπητε μου φιλε να συμφωνησω μαζι σου για τα περι ταξιδιου κλπ τα οποια εμεις οι ναυτικοι τοσο κατεχουμε.... ΘΑ σου αφιερωσω δε τον τελευταιο στιχο απ το γνωστο ποιημα του Καβαφη..
Καθε τελος και μια νεα αρχη που λεω εγω και καθε εμποριο για καλο που ελεγε και τζιμακος.

βασ
ΥΓ : το κολλησαν με την μπιλυ χολινταυ δε συντασσεται με το "καλα να παθουν" αλλα με το "ΚΑΙ ΜΠΡΑΒΟ ΤΟΥΣ". τελευταια εκπομπη ακομα εγω θα στα λεω??

Ανδρέας Ζαβιτσάνος είπε...

Σύντροφε βας, καλά τα λες. Η βίλλα εκκενώνεται. Η ασοε καταλαμβάνεται από ένστολους. Η φωνή του ντάντυ μέσω ψηφιοραδιοκυμάτων σιγάζει. Οι μάγιας είπαν ψέμματα. Ο κόσμος δεν καταστρέφεται. Απλώς, παίρνει μια μικρή κλίση προς τα δεξιά. Τόσο μικρή, που το κεφάλι πλησιάζει να οριζοντιωθεί στο δάπεδο.

Ντάντυ, αυτό το "sometimes i feel like a motherless child", φοβούμαι ότι τείνει να γίνει "frequently".

Και για να συνεχίσουμε τις ποιητικές αναφορές, επειδής είμαστε και παιδιά συναισθηματικά σας αφιερώνουμε το άσμα του Λεωνίδα του Καναδοεβραίου:
http://www.youtube.com/watch?v=jexNsBjz1r8

Ντάντυ, μη ξέχνας πως, όπως έλεγε κι ο μέγας ο Μάκης (ο Χριστοδουλόπουλος), "Όλα Αρχίζουν Τώρα". (http://www.youtube.com/watch?v=40uJvujZHeE)

Panagiotis Astithas είπε...

Καλή συνέχεια Daddy-O και ευχαριστούμε για το ταξίδι! Τώρα που έχεις συσσωρεύσει ταξιδιωτικές εμπειρίες, περιμένουμε ακόμα πιο μαγικές διαδρομές.

daddy-o είπε...

Καλώς τα παιδιά...

Vas: Άστα σύντροφε, μιλάμε για αλητεία που όμοιά της έχει να συμβεί από το κλείσιμο του θρυλικού σταθμού του Λεβέντη!
Σε ρωτάω λοιπόν: πώς να αντέξει η μοναχική ύπαρξη του Daddy τέτοια αδικία; Πώς να συνεχίσει να παράγει το ένα ραδιοφωνικό αριστούργημα μετά το άλλο όταν η τυρρανική διεύθυνση του σταθμού λογοκρίνει συστηματικά και αρνείται να καταβάλλει τα δεδουλευμένα; Θα δώσω λοιπόν κι εγώ το παρόν στην ιδρυτική συνέλευση του Κ.Α.Λ.Α.Α.ΝΤΑ. αύριο ως επίτιμος πρόεδρος!

Πέρα από την πλάκα τώρα... ήσουν (απρόσμενα για μένα) ο πιο συνεπής "ένοικος" του Ξενοδοχείου Ιδιοφυϊα. Ένα μεγάλο ευχαριστώ! Αυτό μόνο, τέλος.

Ζαβιτσάνε: Κατά πρώτον, το κεφάλι έχει οριζοντιωθεί στο δάπεδο αλλά δεν μασάμε!

Κατά δεύτερον, εντάξει αγαπητέ Ζαβιτσάνε, καταλαβαίνω ότι "that's not a way to say goddbye" όπως λέει και ο Καναδοεβραίος τροβαδούρος, αλλά δεν υπήρχε και τρόπος να συνεχιστεί δημιουργικά αυτή η περιπέτεια, τουλάχιστον σε αυτή τη φάση...

Τέλος, δεν ξέρω αν το ξέρεις, αλλά να ξέρεις πως εγώ ξέρω ότι τα σχόλια σου Ζαβιτσάνε προσέφεραν στην αυλή του ξενοδοχείου την σουρρεαλιστική πινελιά που της έλειπε! Σ'ευχαριστώ και σου εύχομαι καλή συνέχεια στις εκπομπές σου.

Past: Γνωρίζω ότι ήσουν ο ακούραστος και διακριτικός συνοδοιπόρος του ξενοδοχείου και το εκτιμώ ιδιαίτερα. Ελπίζω να βρεθεί ο τρόπος για πιο μαγικές ραδιοφωνικές διαδρομές στο μέλλον, αλλά με δυσκολεύουν οι ρημάδες οι "αντικειμενικές συνθήκες"...

apisteftoidromoi είπε...

Να προσέχεις χαρά μου. Και περιμένουμε επιστροφή έτσι;
Στέλνω κι εγώ ένα τραγούδι
http://www.youtube.com/watch?v=QYOum2rhTbA&list=UUIVCTWIuqLmjKr8IjTcAf3A

apisteftoidromoi είπε...

και τώρα που το σκέφτομαι, καλύτερα αυτό:
http://www.youtube.com/watch?v=vLW-cGWqb_Q

Ανώνυμος είπε...

Καλη χρονιά Daddy-o.
H  τελευταία σου (κλαψ;) εκπομπή το σάουντρακ για την πρώτη μέρα της χρονιάς. Θα βρω και τρόπο να την κατεβάσω για τις ατέλειωτες καθημερινές διαδρομές με το τρένο.
Καλή δύναμη ... με βροχη με χιόνι με χαλάζι ατρόμητος καλπάζει ο δρ. Daddy O.

αφρο

daddy-o είπε...

Apisteftoidromoi... Θα προσέχω, αν και τώρα που το ξανασκέφτομαι υπάρχουν αρκετοί καλοί φίλοι που με προσέχουν σαν τα μάτια τους! Σ'ευχαριστώ πολύ για τα τραγούδια, πράγματι το δεύτερο ταίριαζε καλύτερα στον αποχεραιτισμό... Όσο για την επιστροφή, θα χρειαστεί πρώτα να ανακαλύψω καινούριους τρόπους.

Άφρο... Χαίρομαι που έγραψες και δεν το περίμενα! Ήσουν κι εσύ από τους "αθόρυβους" συνοδοιπόρους του Ξενοδοχείου, αν δεν βρισκόμασταν σε πορείες και λοιπές κοινωνικές εκδηλώσεις ίσως να μην το μάθαινα ποτέ ότι με ακούς. Όσο για τον daddy-o, συνεχίζει και με βροχή και με χαλάζι, πιθανόν όχι και τόσο ατρόμητος αλλά σίγουρα κουβαλώντας πάνω του τις γρατζουνιές της ζωής... Καλή δύναμη και σ'εσένα!

doroula είπε...

Ήταν υπέροχα.
και εις άλλα με υγεία.
thanksssssssss

A Sperm Race Winner είπε...

Ντίαρ Ντάντυ

Τα μαντήλια εκτός απ΄ το να τα κουνάμε, χρησιμεύουν εξίσου και στο τσάμικο.
Τα λιμάνια, οι σταθμοί και τα αεροδρόμια είναι μέρη για άπλετο κλαυσίγελο και εναγκαλισμούς, είναι όμως επίσης και εξαιρετικά μέρη για καφεδάκι συνδυαζόμενο με κοινωνική παρατήρηση.
Τέλος τα comments στα blogs υπάρχουν για να εκφράσουμε με λόγια αυτό που έχουμε στη γκλάβα μας, αλλά και για να τρολάρουμε απίστευτα! (…καλή ώρα)

Πέρα απ' την πλάκα.
Ξέρεις πολύ καλά ότι πέρασα όμορφα με τις μουσικές που μας τράταρες όλο αυτό το διάστημα, τόσο με τις πιο οικίες και αγαπημένες (για τα δικά μου ακούσματα) όσο και με τις πιο "φρέσκιες" και πιο άγνωστες (επίσης για τα δικά μου αυτιά).

Οπότε το μόνο που μπορώ να σου ευχηθώ φίλε είναι πολύ σύντομα και οι αντικειμενικές συνθήκες να αλλάξουν, αλλά και εσύ να βρεις τον τρόπο για κάτι καινούργιο.
Take care
x.

Πέπη είπε...

τι να πρωτοπώ; για τις γλυκές καραμούζες με τις οποίες συντρόφευες τις μοναξιές μου, τα βιογραφικά στοιχεία που... τύφλα να ΄χει η wikipedia, για τη reggae που "με έβαλες" να ακούσω, για τη συγκίνηση εκείνης της αφιέρωσης...

ήταν πολύ ωραία στο "ξενοδοχείο" σας, αγαπητέ daddy… να μας ξανακαλέσετε!

φιλιά
Πέπη

ΥΓ. πάλι καλά που κάηκε ο ενισχυτής μου και δεν έχω ακούσει ακόμη τον Chick Corea...

Δημοσίευση σχολίου